అమ్మానాన్న
పని చేసీ, చెసీ ,
పలకడానికి ఏ పదాల పంక్తులు లేవు అంటే,
నేను తలచే ఆ తొలి రూపం,
అచేతనంగా ఉన్న నన్ను అజేయుడను చేసే స్వరూపం,
మళ్ళీ , మళ్ళీ నా నోట పలికే మంత్రం,
అమ్మా! నువ్వే మాయమ్మ,
మా మమతల కొమ్మ.
ప్రాణం అనే ఇరుసులో
ఇరుకునపడిన జీవనచట్రం,
కదిలీ, కదిలీ
ఇక కదలలేను అంటే,
ఆగిన ఆ ఆకలి ధ్యాసను,
తిరిగి గుర్తు చేసి ,
కావాలి అనే ఆ చిన్ని ఆశను,
సాధించాలని అనిపించే కొత్త స్పూర్తి,
మీరే నాన్న, మా మంచి నాన్న.
© క్రాంతి కిరణ్ ఏలె
18/11/2015
No comments:
Post a Comment