మనస్సు

ఎగరలేని ఎత్తులను,

ఏకబిగిన ఎక్కించే,

ఎదురులేని, ఎడతెగని విశ్వాసం

ఎక్కడిదీ?

అది మన మనస్సుది కాదా!

అలుపు లేని ఈ సంసార కెరటాల పై

ఆహ్లాదంగా ఆటలాడే,

అలసిపోని ఆత్మస్థైర్యం

ఎక్కడిదీ?

అది మన మనస్సుది కాదా!

దమ్మిడీ లేని ఈ దీనమైన దీపం

ఆరదు అని, అధైర్యం వద్దు అని చెప్పేది

ఎవ్వరు?

అది మన మనస్సు కాదా!

మన నవనాడులలో

నిద్రాణమైన లక్ష్యాన్ని

సాధించి, గావించే

ఈ ఎకీకృతనిశ్చయం

ఎక్కడిదీ?

అది మన మనస్సుది కాదా!

కరుణ లేని ఈ కాలంలో

కికరంయమైన, జీవనకానలో

కదలాడి, మెదలాడి

కావ్యంగా కవ్వించే

ఆ గెలుపును చూపించేది

ఎవ్వరు?

అది మన మనస్సు కాదా!

సాగాలేని ఆ కాలికి,

సాగించే బ్రతుకుసమరంలో

సాయం చేసే స్నేహం

ఎవ్వరు?

అది మన మనస్సు కాదా!

కదిలించు నీ బుద్దిని

ఆత్మవిశ్వాసంతో,

నడిపించు నీ పంచేంద్రియాలను

నమక్కంతో,

మన మనస్సు చెప్పేది వినదు,

అది పరచిన ఈ విశాల విశ్వాన్ని చూడు,

విహరించే ఆ స్వేఛ్చను,

ఈ ప్రపంచానికి అంకితం చెయ్యి,

అది చూపిన ప్రతి మలుపు

నీ విజయ గీతికను ఆలపించే పిలుపు,

నువ్వు కదిపిన ప్రతి కదం

చేర్చేను నిన్ను కరతాళ ధ్వనుల తీరం.

© క్రాంతి కిరణ్ ఏలె

 14/11/2015